De zoektocht naar een kot was het doel van onze eerste episode. Druilerig België weende Lise en mij vaarwel de 28ste augustus en nachtelijk Sevilla ontving ons hartelijk met een warme handdruk, iets te drukkend eerlijk gezegd...
Des avonds vlug nog een broodje achter de kiezen gekregen in een typisch plaatsje en dan snel de kamer betreden, klaar voor een paar dagen waar bellen en wandelen de plak zwaaien zouden...
De dagen erna dus beiden veel gebeld en gewandeld... en gezucht, aangezien we niet meteen iets naar onze goesting tegenkwamen. Opgeven staat echter niet in ons woordenboek, zodat we zaterdagavond met nog verdacht goede moed ergens nergens op de stoep wachtten op weer een pisobezoek: die avond moesten nog twee zulke zaken verwerkt worden en de uitstekende ligging van beiden beloofde.
Hardop werd gehoopt hoe zalig het wel zou zijn dat deze twee laatste ook effectief onze verblijfplaats voor de komende zes maanden zouden worden.
Om een lang verhaal kort te maken: drie uurtjes later was zo goed als alles in kannen en kruiken. Het eerste, het mijne, verwelkomd de bewonderende bezoeker met een patio en a l'intérieur is eveneens alles wel degelijk degelijk: propere keuken en badkamer, lovely living, kamer knus maar kewl, kotgenoten ook vriendelijk en hopelijk in afwachting van gemaan vet...
Bij Lise, twee straten verder, plus minus hetzelfde verhaal, wij blij, Chiro rules, België naar het WK, excuus voor het afdwalen!
Even terug naar België, in afwachting van de maravillas die ons in Sevilla nog te wachten staan!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten